Trenbolonhexahydrobenzylcarbonaat, voorheen bekend onder de handelsnaam "Parabolan", is de minst bestudeerde vorm van trenbolon wat betreft farmacokinetiek. Er zijn vrijwel geen recente klinische studies bij mensen en er circuleren cijfers op internet waarvan de herkomst niet te achterhalen is. De redactie legt uit wat er werkelijk bekend is over het verloop van deze stof in het lichaam en waar de feiten ophouden en de aannames beginnen.

Carbonaatester en oliedepot

De farmacokinetiek van elke injecteerbare steroïde-ester wordt primair niet bepaald door het hormoon zelf, maar door de eraan vastzittende "staart". In trenbolonhexahydrobenzylcarbonaat is deze staart een cyclohexylmethylcarbonaatgroep die aan de hydroxylgroep op positie 17β is bevestigd. In tegenstelling tot acetaat of enanthaat is het een carbonaatester, geen carboxylaatester, en het bevat een verzadigde zesledige ring, waardoor het molecuul merkbaar lipofieler is.

Na intramusculaire injectie van een olieoplossing wordt een depot in de spier gevormd. Van daaruit diffundeert de ester langzaam naar de intercellulaire vloeistof en lymfe, en van daaruit naar de bloedbaan. De snelheid van dit proces bepaalt al het andere: zolang het molecuul zich in de olie bevindt, is het farmacologisch inactief. Hoe lipofieler de ester, hoe langer deze de oliefase "vasthoudt" en hoe vlakker de bloedconcentratiecurve wordt.

In plasma en weefsels splitsen niet-specifieke esterasen de carbonaatgroep. Bij carbonaatesters verloopt de hydrolyse iets anders dan bij conventionele esters: eerst wordt een onstabiel intermediair gevormd, dat ontleedt met de vrijgave van vrije trenbolon. De praktische betekenis van deze nuance is gering, maar het verklaart waarom de gegevens over acetaat niet mechanisch kunnen worden overgedragen op hexahydrobenzylcarbonaat.

Het is ook belangrijk dat een deel van de massa van het geneesmiddel wordt ingenomen door de ester. Daarom bevatten dezelfde hoeveelheid milligrammen acetaat en hexahydrobenzylcarbonaat verschillende hoeveelheden actieve trenbolon. Dit verschil is belangrijk voor farmacologische vergelijkingen, maar maakt de ene vorm niet "sterker" dan de andere: de effecten worden bepaald door de vrije steroïde die al in de weefsels is opgenomen.

Halfwaardetijd: Wat is er werkelijk bekend?

Populaire bronnen geven doorgaans een halfwaardetijd van ongeveer een week of langer aan voor hexahydrobenzylcarbonaat. De redactie heeft geen peer-reviewed farmacokinetisch onderzoek bij mensen kunnen vinden dat dit specifieke cijfer bevestigt. Het geneesmiddel werd in Frankrijk geregistreerd in een tijd dat de eisen voor farmacokinetische gegevens veel minder streng waren, en na de terugtrekking van het geneesmiddel van de markt zijn er geen systematische studies uitgevoerd.

Daarom is het juister om kwalitatief te spreken: hexahydrobenzylcarbonaat is een langwerkende ester, langzamer dan acetaat en vermoedelijk vergelijkbaar met enanthaat of iets langer. Elk exact aantal dagen moet worden beschouwd als een schatting, niet als een gemeten indicator. Hetzelfde geldt voor de tijd die nodig is om de piekconcentratie na injectie te bereiken.

Het is ook belangrijk om onderscheid te maken tussen twee concepten. Het eerste is de "zichtbare" halfwaardetijd van de ester uit het depot, die de werkingsduur bepaalt. Het tweede is de halfwaardetijd van reeds vrij trenbolon in het bloed, die, net als bij de meeste steroïden, kort is en in uren wordt gemeten. Het door elkaar halen van deze concepten is een veelgemaakte fout in niet-gespecialiseerde teksten.

Tijd na injectieTrenbolonconcentratieKorte ester (acetaat)Lange ester (hexahydrobenzylcarbonaat)
Figuur 1. Schematisch: een korte ester geeft een snelle en hoge piek, een lange ester geeft een geleidelijker en langere curve. Illustratie zonder werkelijke aswaarden.

Hieronder een kwalitatieve vergelijking van de drie bekende vormen van trenbolon. We vermelden bewust geen numerieke halfwaardetijden, omdat deze niet in gecontroleerde studies bij mensen zijn vastgesteld.

VormEstertypeAfgiftesnelheidStatus
TrenbolonacetaatKort carboxylaatSnelVeterinaire implantaten voor vee
TrenbolonenantaatLang carboxylaatLangzaamNooit een geregistreerd geneesmiddel geweest
Trenbolon hexahydrobenzylcarbonaatCarbonaat met cyclohexaanringLangzaamVoormalig geneesmiddel voor mensen, teruggetrokken
Trenbolonhexahydrobenzylcarbonaat: farmacokinetiek
Foto: Marek Studzinski / Unsplash

Trenbolonmetabolisme

De meeste gegevens over het metabolisme van trenbolon zijn verkregen uit diergeneeskundig onderzoek, omdat trenbolonacetaat al tientallen jaren wordt gebruikt als groeistimulans bij vee. Na splitsing van de ester wordt vrij 17β-trenbolon in de lever omgezet. De belangrijkste reacties zijn oxidatie en epimerisatie van de hydroxylgroep op positie 17.

De belangrijkste metabolieten die in de literatuur worden beschreven, worden vermeld. Ze hebben verschillende biologische activiteiten: 17β-trenbolon is de meest actieve vorm, terwijl het 17α-epimeer veel zwakker is op de androgeenreceptor.

  • 17α-trenbolon (epitrenbolon) is de belangrijkste metaboliet die wordt aangetroffen in urine en uitwerpselen van dieren.
  • Trendione is een product van oxidatie van de 17-hydroxylgroep tot een keton.
  • Conjugaten zijn glucuroniden en sulfaten die metabolieten wateroplosbaar maken en geschikt maken voor uitscheiding.

Een belangrijk kenmerk van trenbolon is dat het geen klassiek aromatasesubstraat is en geen estradiol vormt. Er is ook geen "boosting" via 5-alpha-reductase zoals testosteron. Dit heeft invloed op het bijwerkingenprofiel, maar niet op de algemene principes van het levermetabolisme, die vergelijkbaar zijn met die van andere 19-norsteroïden.

Milieustudies hebben aangetoond dat de metabolieten van trenbolon vrij persistent zijn in het milieu en worden aangetroffen in de afvoer van veehouderijen. Dit feit is niet alleen interessant voor ecologen: het illustreert de chemische stabiliteit van het steroïde skelet van trenbolon, wat gedeeltelijk verklaart waarom de stof al lange tijd in biologische monsters wordt aangetroffen.

Uitscheiding en laboratoriumdetectie

De metabolieten van trenbolon worden voornamelijk met de urine uitgescheiden in de vorm van conjugaten en gedeeltelijk met gal. Bij mensen werden de belangrijkste gegevens over de eliminatie verkregen in antidopinglaboratoria die detectiemethoden ontwikkelden. Omdat trenbolon een anabole stof is die voorkomt in sectie S1 van de WADA-verboden lijst, is het op elk moment verboden in de sport, zowel binnen als buiten competitie.

Moderne methoden van gas- en vloeistofchromatografie met massaspectrometrie zijn gericht op het vinden van zowel trenbolon zelf als zijn langlevende metabolieten. De redactie geeft bewust geen ‘detectievensters’ aan: deze zijn afhankelijk van de gevoeligheid van de methode, de vorm van het medicijn en individuele kenmerken, en pogingen om deze te berekenen zijn een manier om de antidopingregels te overtreden.

Een bekende huishoudelijke mythe betreft de verandering in de kleur van urine tegen de achtergrond van trenbolon. Er zijn verwijzingen in de literatuur naar verkleuring van de urine bij het gebruik van trenbolon, maar dit is geen betrouwbaar teken van uitscheiding of nierschade. Elke verandering in de kleur van urine met een bloederige tint vereist consultatie en analyse van een arts.

Voor de medische context is nog iets belangrijks: de lever en de nieren zijn betrokken bij de ontgifting en eliminatie van metabolieten, dus hun functionele toestand beïnvloedt de duur van de aanwezigheid van de stof in het lichaam. Daarom beschouwen we in het artikel over tests de lever- en nierindicatoren afzonderlijk.

Wat beïnvloedt de farmacokinetiek

Zelfs voor goed bestudeerde testosteronesters is de individuele variabiliteit in de farmacokinetiek aanzienlijk. Voor trenbolonhexahydrobenzylcarbonaat, waarvoor weinig gegevens bestaan, is deze onzekerheid nog groter. De snelheid van afgifte wordt beïnvloed door de injectieplaats: de bloedtoevoer naar de deltaspier-, bil- of dijspieren is anders.

Het volume en de samenstelling van de oliebasis zijn ook belangrijk. Verschillende oliën en co-oplosmiddelen, met name benzylbenzoaat, veranderen de viscositeit van de oplossing en het contactoppervlak van het depot met de stof. Op de illegale markt komt de samenstelling van het oplosmiddel vaak niet overeen met de aangegeven samenstelling, dus de farmacokinetiek van "medicijnen" van een dergelijke markt is feitelijk onvoorspelbaar.

Een andere factor is het lichaamsgewicht en het aandeel vetweefsel. Lipofiele steroïden worden verdeeld in vet, waardoor hun aanwezigheid in het lichaam kan verlengen. Het metabolisme wordt ook beïnvloed door de toestand van de lever, gelijktijdig gebruik van andere medicijnen en alcohol.

Tenslotte de werkelijke inhoud van de werkzame stof in illegale monsters. Analyses van drugs die op de zwarte markt in beslag zijn genomen, hebben herhaaldelijk inconsistenties met het etiket aan het licht gebracht. Voor hexahydrobenzylcarbonaat, dat niet officieel wordt geproduceerd, is dit vooral relevant: theoretische berekeningen van de farmacokinetiek verliezen hun betekenis als niet precies bekend is wat de injectieflacon bevat.

Belangrijk. Het artikel is louter informatief en is geen aanbeveling voor gebruik. Trenbolon is in de meeste landen niet geregistreerd als geneesmiddel voor mensen; het gebruik ervan gaat gepaard met ernstige gezondheidsrisico's. Als u vragen heeft over hormonale geneesmiddelen, vraag dan uw arts.

Redactionele conclusies

Hexahydrobenzylcarbonaat is een lange carbonaatester van trenbolon, die zorgt voor een langzame afgifte van de werkzame stof uit het oliedepot. Dit is de enige conclusie die onbetwistbaar zeker kan zijn.

Exacte waarden van de halfwaardetijd en piektijd voor mensen zijn niet vastgesteld in gecontroleerde onderzoeken. Cijfers uit forums en directory's zonder links moeten kritisch worden bekeken.

Het metabolisme van trenbolon wordt het best beschreven in de diergeneeskunde: de belangrijkste metabolieten zijn 17α-trenbolon en trendion, die voornamelijk als conjugaten in de urine worden uitgescheiden. De stof is op elk moment verboden door het WADA.

Als u dieper in het onderwerp geïnteresseerd bent, raden wij u aan onze materialen "Werkingsmechanisme van Trenbolone hexahydrobenzylcarbonate", "Welke tests te controleren bij gebruik van Trenbolone hexahydrobenzylcarbonaat" en "Farmacokinetiek van Trenbolone enanthate" te lezen voor vergelijking van esters.

Lijst met gebruikte literatuur

  1. Yarrow JF, McCoy SC, Borst SE. Tissue selectivity and potential clinical applications of trenbolone (17β-hydroxyestra-4,9,11-trien-3-one): a potent anabolic steroid with reduced androgenic and estrogenic activity. Steroids. 2010;75(6):377–389.
  2. Kicman AT. Pharmacology of anabolic steroids. Br J Pharmacol. 2008;154(3):502–521.
  3. Schiffer B, Daxenberger A, Meyer K, Meyer HH. The fate of trenbolone acetate and melengestrol acetate after application as growth promoters in cattle: environmental studies. Environ Health Perspect. 2001;109(11):1145–1151.
  4. Meyer HH. Biochemistry and physiology of anabolic hormones used for improvement of meat production. APMIS. 2001;109(1):1–8.
  5. Nieschlag E, Behre HM, Nieschlag S (eds). Testosterone: Action, Deficiency, Substitution. 4th ed. Cambridge University Press; 2012.
  6. World Anti-Doping Agency. The World Anti-Doping Code International Standard: Prohibited List. Montreal: WADA; актуальна редакція.